Pokaż
Share On Facebook
Share On Twitter
Share On Google Plus
Share On Linkdin
Ukryj

Analiza fundamentalna – zbieranie oraz analizowanie bieżących informacji politycznych
i ekonomicznych ze Świata i prognozowanie ich wpływu na rynki finansowe.

Analiza techniczna – metoda przewidywania ruchów cen na podstawie analizowania wykresów i wskaźników z poprzednich zachowań. Analiza techniczna opiera się głównie na: wskaźnikach (oscylatory), teoriach liczb (np. Fibonacci), falach (np. teoria fal Elliotta), lukach, trendach.

Cena Ask i Bid – cena kupna i sprzedaży. Każde kwotowanie pary walutowej przedstawia dwie ceny. Przykład: EUR/USD 1.34567 1.34587. Różnica pomiędzy bid i ask to tzw. Spread czyli koszt jaki inwestor ponosi za zawarcie transakcji. W powyższym przykładzie spread wynosi 2 pipsy (inaczej 20 punktów). Po cenie Ask otwieranie są pozycje długie i zamykane krótkie, a po cenie Bid odwrotnie – otwierane krótkie i zamykane długie.

Day Trading – sposób inwestowania polegający na otwieraniu i zamykaniu pozycji tego samego dnia handlowego.

Dźwignia – zwana również lewarem, jest z pewnością dużą zaletą inwestowania na rynku forex. Zwłaszcza dla inwestorów , których depozyty nie są oszałamiająco wielkie. Na czym polega lewarowanie? Dzięki dźwigni finansowej mamy możliwość kontrolowania pozycji
o relatywnie dużej wartości w stosunku do posiadanego przez nas kapitału. Wysokość dźwigni wyrażana jest np. jako 50:1, 100:1, 500:1. Im większa pierwsza wartość tym większa dźwignia i tym większe pozycje możemy otwierać. Co daje dźwignia? Oczywiście dzięki niej możemy otwierać większe pozycje co może przełożyć się na większe zyski. Jeżeli zamiast pozycji o wielkości 1 micro lota zawrzemy transakcję o wielkości 1 lota to każdy zyskany pips przyniesie nam 100 razy większy zysk.

Przykład: Załóżmy, że posiadamy depozyt w wysokości 10,000 zł. Wybierając dźwignię 1:500 jesteśmy w stanie kontrolować pozycję o wartości 5 milionów złotych. Po prostu 500 razy większą niż posiadany depozyt. Co nam to daje? Oczywiście szansę na większe zyski. Większa otwarta pozycja, a więc każdy pips zysku jest dla nas więcej wart niż w przypadku gdybyśmy nie korzystali z dźwigni i otwierali jedynie takie pozycje, na które pozwala nam nasz realny depozyt.

EA (Expert Advisor) – automatycznie systemy/skrypty które możemy „podpiąć” do naszej platformy, na której zawieramy transakcje (najpopularniejsza to Meta Trader) i od tego momentu system sam będzie otwierał i zamykał pozycje opierając się na funkcjach, które zostały w nim zapisane.

Lot – termin określający wielkość pozycji, którą zajmujemy (wolumen). 1 lot dla par walutowych jest równy 100 000 jednostek waluty bazowej (1 lot USD/JPY to 100 000 dolarów). Jako, że inwestorzy posiadający mniejsze depozyty otwierają zwykle pozycje
o mniejszych wolumenach niż 1 lot, istnieją również określenia takie jak minilot (10 000 jednostek waluty bazowej) oraz microlot (1000 jednostek).

Margin – depozyt zabezpieczający – depozyt jaki wpłacony został na rachunek brokera, działający jako zabezpieczenie w przypadku ewentualnych niekorzystnych ruchów cen.

Depozyt zabezpieczających można wyliczyć z poniższego wzoru:

Depozyt = wartość zlecenia * wymagany depozyt (%) * kurs pary walutowej

Margin call – wezwanie do uzupełniania depozytu do minimalnego poziomu wymaganego przez brokera, koniecznego w celu zabezpieczenia ewentualnych strat.

Para walutowa – najpopularniejszy instrument na rynku Forex. Par walutowych, na których można inwestować jest bardzo dużo. Pary zapisywane są następującej formie: EUR/USD – para euro dolar. Inwestując w nią zarobimy gdy nasze analizy okażą się trafne jeżeli chodzi
o zmiany cen właśnie pomiędzy tymi dwoma walutami. Pierwsza waluta w zapisie (w tym przypadku euro) jest walutą bazową, a druga to waluta kwotowana. Tabelę najpopularniejszych par walutowych znajdziesz poniżej.

Pips – najmniejsza jednostka zmiany kursu walutowego. Zwykle jest to 4 cyfra po przecinku w cenie (0.0001). Przykład: Kurs EUR/USD zmienił się z 1.34569 na 1.34579 oznacza, że kurs wzrósł o 1 pips. Inaczej jest w przypadku par z jenem japońskim. W tych parach jeden punkt bazowy wyznacza drugie miejsce po przecinku (0.01)

Pozycja długa (long) – nabycie waluty bazowej za walutę kwotowaną. Przykład: Zajmujemy pozycję długą na parze EUR/USD. Oznacza to, że nabywamy euro za dolary i nasza pozycja będzie zyskowna gdy euro umocni się względem dolara.

Pozycja krótka (short) – sytuacja odwrotna niż w przypadku pozycji LONG. Zajmując pozycję krótką na parze EUR/USD zarabiamy gdy dolar umacnia się względem euro.

Stop loss – zlecenie mające na celu ograniczenie straty – jeżeli cena zacznie podążać
w przeciwnym dla nas kierunku i pozycja zacznie przynosić straty, w momencie dojścia do ustalonego przez nas poziomu zostanie ona automatycznie zamknięta w celu niedopuszczenia do większych strat. Przykład: Zajmujemy pozycję długą na parze EUR/USD i od razu ustalamy (wynika to z naszych analiz), że jeżeli kurs zamiast wzrastać i przynosić nam zyski, pójdzie w drugim kierunku i osiągnie powiedzmy 30 pipsów straty to pozycja ma się automatycznie zamknąć. Co prawda stracimy na tym, ale dzięki zleceniom stop loss możemy ustrzec się przed jeszcze większymi stratami.

Spread – różnica pomiędzy ceną kupna i sprzedaży. Brokerzy oferują różne spready. Stałe lub zmienne. Zmienne są niższe w momentach gdy na rynku dużo się dzieje, jest wysoka płynność. Każdy instrument ma inne spready, zwykle najniższe spotykane są na parze EUR/USD z uwagi na to, że to aktywo charakteryzuje się najwyższą płynnością.

Take profit – odwrotność zlecenia stop loss. Jeżeli kurs zmienia się zgodnie z naszymi oczekiwaniami i zyskujemy, możemy ustalić, że w przypadku dojść kursu do ustalonego poziomu pozycja automatycznie zamknie się z danym zyskiem.

Najpopularniejsze pary walutowe

Para Skrót Nazewnictwo slangowe
Euro – Dolar Amerykański EUR/USD Edek (polskie)
Funt Brytyjski – Dolar Amerykański GBP/USD Kabel, Sterling
Dolar Australijski – Dolar Amerykański AUD/USD Aussie
Dolar Nowozelandzki – Dolar Amerykański NZD/USD Kiwi
Dolar Amerykański – Jen Japoński USD/JPY
Dolar Amerykański – Frank Szwajcarski USD/CHF Swissie
Dolar Amerykański – Dolar Kanadyjski USD/CAD Loonie


Jak widać najpopularniejsze pary walutowe zawierają w sobie dolara amerykańskiego. Są to główne pary. Oczywiście istnieją również pary bez dolara i na nich także jak najbardziej można zarabiać. Nazywane są parami krzyżowymi (krosami). Przykłady to: EUR/PLN (Euro – Złotówka), EUR/JPY (Euro – Jen), AUD/NZD (Dolar Australijski – Dolar Nowozelandzki) i wiele innych.

Rynek Forex Waluty – News
Reklama